I ♥ Liverpool

D2B บางแก้ว

มิตรภาพมักจบลงด้วยรัก แต่รักมักไม่จบลงด้วยมิตรภาพ

เพื่อนเสมือนน้ำเปล่าไม่มีรสชาติแต่ขาดไม่ได้

บางสิ่งไม่ควรจำ
ถ้ามันทำให้ใจเจ็บ
แต่บางสิ่งก็ควรเก็บ
ถ้ามันเป็นความเจ็บที่น่าจำ

ระหว่างมิตรภาพกับความรัก
น้อยคนนักที่จะเลือกได้
เพราะหากเลือกรัก
มิตรภาพคงจบลงง่ายดาย
เพราะเมื่อรักจบลงไป
มิตรภาพก้อหายไปกับเวลา

ใครคนหนึ่งที่เธอไม่คาดคิด
ใครคนที่เธอสนิทแบบสหาย
ใครที่เธอคิดว่าเป็นเพื่อนตาย
ใครที่เธอไปไหนก็ไปกัน
ใครคนนี้อยากเป็นมากกว่าเพื่อน
ใครคนนี้อยากเลื่อนสู่ทางฝัน
ใครคนนี้อยากเป็นเช่นแฟนกัน
ใครคนนี้อย่างฉันนั้นรักเธอ

มันเจ็บนักรักเขาอยู่ข้างเดียว
เขาไม่เกี่ยวไม่สนใจให้หม่นหมอง
กลายเป็นผู้พ่ายแพ้น้ำตานอง
เจ็บช้ำต้องอกหักรักมลาย
จากรักแรกมากลายเป็นรักร้าง
ความเหินห่างมาเยือนใจสลาย
เธอคงเห็นน้ำตาลูกผู้ชาย
รักสลายพ่ายแพ้แก่ใจเธอ

สมน้ำหน้าไม่อยากเจียมตัวนัก
สมน้ำหน้าอยากไปรักคนมีเจ้าของ
สมน้ำหน้าไม่เจียมนักรักเขาอย่างไม่ตรอง
สมน้ำหน้าไม่ใช้สมองรักเสือกใช้หัวใจ

เจ็บเป็นไหม หัวใจ เรามันบ้า
เจ็บไหมล่ะ ยามเขา ควงให้เห็น
เจ็บบ้างไหม เจ็บใจ ใครเคยเป็น
เจ็บเพราะเห็น เธอคู่เขา เราส่วนเกิน

อยากจะทำหัวใจรักให้ว่างเปล่า
เพื่อจะได้ลืมเรื่องราวคราวผิดหวัง
บทเรียนรักลาร้างหักพัง
เหลือเพียงความหลังยังฝังใจ
กับคนเคยรักจนฝังจิต
ไม่เคยคิดจะโกรธยกโทษให้
แม้เธอคือคนทำร้ายใจ
ให้อภัยทุกอย่างที่ผ่านมา

เรื่องของใจไม่อาจฝืนกัน
เหมือนเช่นความฝันไม่อาจจับจอง
ฉันอาจจะรักเธอได้
แต่คงไม่ได้เป็นเจ้าของ
ความรักฉันห่วงใยใช่ครอบครอง
ไม่จำเป็นว่าเราสองต้องผูกพัน
ตลอดเวลาฉันรู้ว่ารักเธอได้
แต่ไม่ได้หมายความว่าใจเธอต้องเป็นของฉัน
ตลอดเวลาที่เรารู้จักกัน
ฉันไม่เสียใจสักวันที่ได้รักเธอ

จะทำดีแค่ไหนเธอไม่รัก
ต้องอกหักชอกช้ำใจเป็นแผล
จะทำดีอย่างไรเธอไม่แล
ไม่แยแสความดีที่ให้เธอ
จะรักมากแค่ไหนเธอไม่สน
ต้องจำทนอย่างนี้อยู่เสมอ
ถึงอย่างไรฉันก็ยังรักเธอ
อยู่เสมอแม้ว่าเธอไม่หันมอง

ทำไมรักยากนักจะเข้าใจ
บางครั้งไม่เป็นไปอย่างที่หวัง
คิดว่ารักแต่อกหักรักมาพัง
ต้องผิดหวังนั่งเซ็งเหงาสุดทน
ช่างแปลกจริงคนรักเราเราไม่รัก
ชอกชำนักคนเรารักเขาไม่สน
นี่คือรักที่เกิดจากใจคน
ไร้เหตุผลจริงจริงทุกสิ่งลวง
จะว่ารักบางครั้งไม่ใช่รัก
แค่รู้จักอยากได้เชิงหึงหวง
สักวันคงเจอคนไม่หลอกลวง
เหตุทั้งปวงผลทั้งหลายใจเราทำ